Club Ankara

Posts 1-1 of 1

Zehra IŞIK AKAY Group moderator
The company name is only visible to registered members.

Leyla ve Mecnun
LEYLÂ ve MECNÛN

Ey Rabbim! Aşk belasıyla beni tanıştır
Beni bir an bile olsa; aşk belasından ayırma!
Dertlilerden yardımını uzak tutma.
Yani beni daha çok belalara müptela eyle!
Ben var oldukça, beladan, isteğimi uzaklaştırma!
Ben belayı isterim, çünkü bela da beni ister.
Sevgi belasıyla ağırbaşlılığımı gevşetme!
Ta ki dostlar beni kınayıp vefasız demesinler!
Gidip geldikçe, sevgilimin güzelliğini arttır,
Sevgilimin derdine beni daha çok müptela et.
Ben nerede, mevki ve itibar kazanma nerede?
Bana yoksulluk ve yokluk ulaşma kabiliyeti ver
Senden ayrıyken, bedenimi öyle zayıf kıl ki,
Bahar yeli beni sana kavuştursun.
Fuzûlî' nin nasibi gibi beni gururlandırıp,
Ey Rabbim, asla beni bana bağlı kılma!
Sonunda yar, ağlayıp inlememize acıdı ve
Bugün hüzünler evimize ayak bastı.
Gözyaşı yağmurum, demek, öyle tesir etti ki,
Gül bahçemizde taze bir gül dalı düşürdü.
Ah ateşinin bizi yaktığı,
Ayrılık gecesini aydınlatan meşaleden bellidir.
Eğer ağlayan gözümüzde uyku olsaydı,
Bu kavuşma uyku halinde görülen bir rüya demek mümkün olurdu.
Gördüğümüz bir hayal mi?
Yoksa sevgilinin yanımıza geleceği aklımıza bile gelmezdi.
Ey can ve gönül! Sevgili, misafirimiz oldu!
Neyimiz varsa, misafirimizin ayaklarına dökelim.
Ey Fuzûlî! Sevgilinin kasıdı, canımızı almakmış.
Gel.. Güzel uğruna can vermeyi kendimize bir borç bilelim.

* * *
Aşk yoluna girip temiz öldükleri, aşklarını dünya hevesleriyle kirletmedikleri için burada buluştular.

Fuzûli

Fuzûli'nin 1535'te yazdığı Leylâ ve Mecnûn adlı Mesnevîsi
- 14 Feb 2008, 9:19 pm
Zehra IŞIK AKAY wrote: > LEYLÂ ve MECNÛN > > Ey Rabbim! Aşk belasıyla beni tanıştır > Beni bir an bile olsa; aşk belasından ayırma! > Dertlilerden yardımını uzak tutma. > Yani beni daha çok belalara müptela eyle! > Ben var oldukça, beladan, isteğimi uzaklaştırma! > Ben belayı isterim, çünkü bela da beni ister. > Sevgi belasıyla ağırbaşlılığımı gevşetme! > Ta ki dostlar beni kınayıp vefasız demesinler! > Gidip geldikçe, sevgilimin güzelliğini arttır, > Sevgilimin derdine beni daha çok müptela et. > Ben nerede, mevki ve itibar kazanma nerede? > Bana yoksulluk ve yokluk ulaşma kabiliyeti ver > Senden ayrıyken, bedenimi öyle zayıf kıl ki, > Bahar yeli beni sana kavuştursun. > Fuzûlî' nin nasibi gibi beni gururlandırıp, > Ey Rabbim, asla beni bana bağlı kılma! > Sonunda yar, ağlayıp inlememize acıdı ve > Bugün hüzünler evimize ayak bastı. > Gözyaşı yağmurum, demek, öyle tesir etti ki, > Gül bahçemizde taze bir gül dalı düşürdü. > Ah ateşinin bizi yaktığı, > Ayrılık gecesini aydınlatan meşaleden bellidir. > Eğer ağlayan gözümüzde uyku olsaydı, > Bu kavuşma uyku halinde görülen bir rüya demek mümkün olurdu. > Gördüğümüz bir hayal mi? > Yoksa sevgilinin yanımıza geleceği aklımıza bile gelmezdi. > Ey can ve gönül! Sevgili, misafirimiz oldu! > Neyimiz varsa, misafirimizin ayaklarına dökelim. > Ey Fuzûlî! Sevgilinin kasıdı, canımızı almakmış. > Gel.. Güzel uğruna can vermeyi kendimize bir borç bilelim. > > * * * > Aşk yoluna girip temiz öldükleri, aşklarını dünya hevesleriyle > kirletmedikleri için burada buluştular. > > Fuzûli > > > Fuzûli'nin 1535'te yazdığı Leylâ ve Mecnûn adlı Mesnevîsi

Club Ankara

Leyla ve Mecnun